Поэмы- стихи на охотничьи темы

[LIN]

Поэт действительно болен серьезным психическим расстройством....Просьба ко всем форумчанам отнестись к этому с пониманием...После каждой ОХОТЫ он с переменным успехом лечит то ГОЛОВУ в клинике то ГОЛОВКУ своего ВАССАЛА(три пера) А когда дымок поднимается над его хуторком он избивает там женщин...

[SVL]

[Yurkoff]

[Yurkoff]

LIN, знаете почему я задал такой вопрос? Потому что не могу понять вашей точки зрения... То вы пишите, что вам стихи Андреича нравятся, просите не судить его, и т.д. а тут такое заявление...

[LIN]

Время идёт и все меняется...Меняемся мы....И меняются люди...Меняется наше отношение к людям...Охотник ставит силки не только на животных, но и на женщин.Свои жертвы он ищет в приложении Пообщаемся.Сейчас он конспирируется там как НЛО 117 Витебск Не признаваясь, что на самом деле женат и что хутор в Городокском районе- это отчий дом его жены ,он приглашает в этот вертеп всех женщин, с которыми знакомится в приложении. А я - такая же жертва ,как та ворон'а на цепочке,как хорьки ,куницы и утки...И мое заявление не голословно- поверьте мне...

[SVL]

[mitya.suhoy]

[Yurkoff]

как-то муза посещала

Гаўрыла Гаўрылу аднойчы кажа:
- Давай мой сябар, мы дзіка засмажым!
Давай, - той пагадзіўся.
І раптам слоік на стале з'явіўся

Па кілешку шморгнулі яны
І размову пра паляванне павялі.
- Зранку пойдзеш краем да дубоў!
Гаўрыла Гаўрылу кажа зноў

- А я з сабакам зайду ад вольх,
І паціху я пасунуся праз мох.
Там даўно дзікі жывуць,
Там і спяць, там і жаруць

І слоік на палову апусцеў.
Адзін з Гаўрыл ужо "пакасеў".
Другі падняўся ледзьве з лавы,
Узяў гармонік і да суседкі Клавы

І стала праца на нядзелю.
Дзіка забілі, ...пілі-елі
Гармоніка напеў гучаў,
А плот павалены ляжаў.


Пра гэтую "гаворку"
Ёсць на Беларусі пагаворка:
"Паляўнічы ды музыка -
Гаспадар невялікі!"

[mitya.suhoy]

Паляўнічыя прыгоды.

Ледзь жывы я, бо бразнуўся з ганку -
У гасцях быў у хросных бацькоў -
Ды сябры-паляўнічыя з ранку,
Запрасілі ісці на ваўкоў.

Усе кляліся: у ва мне ёсць патрэба,
Што для іх я - таварыш і брат
І сабаку, што браць мне не трэба,
І сцяжкамі абклалі квадрат.

У паляванні патрэбна здароўе-
Пасля свята яго не было...
Ды з надвор'ем яшчэ безгалоўе-
Аж па стрэхі за ноч нямяло.

Ледзь да лесу дапёр сваё цела,
Нават матам, са злосці, загнуў,
Бо ўжо цела ісці не хацела,
Пад сасной лёг і хутка заснуў.

Паляўнічы сабака заўсёды,
Хоць сто вёрст гаспадар адмахаў,
Ўсё ж, таксама шукае прыгоды...
На ўсю вёску ад рання брахаў.

З ланцуга гаспадыня спусціла-
Той, вядома, па следзе пайшоў,
Хоць мяцеліца зрання круціла,
А мяне пад сасною знайшоў.

Твар сабака лізнуў - я прачнуўся,
Ледзь дайшло, што не воўк прада мной,
Ды са страху ледзь-ледзь не загнуўся,
Між снягамі, пад стронкай сасной.

І забыўся хадзіць што ўмею,
Не падняць ні руку, ні нагу...
Што не воўк - галавой разумею,
А др...ць перастаць не магу.

(Дзмітрый Краскоўскі, п.Івянец, 07.01.16)